Książki

„Księga o Niewidzialnym” Éric-Emmanuel Schmitt

INNE KSIĄŻKI AUTORA —> KLIK

https://magicznykociolek.files.wordpress.com/2019/11/linia-na-bloga.jpg

  Pierwszą przeczytaną przeze mnie książką Éric’a-Emmanuel’a Schmitt’a (francuski dramaturg, eseista i powieściopisarz, z wykształcenia filozof) był „Oskar i Pani Róża”, która poruszyła moje serce i za każdym razem porusza, kiedy wracam do tego opowiadania…. uwielbiam. Wznowiona jakiś czas temu „Księga o Niewidzialnym” to zbiór pięciu opowiadań autora należących do cyklu O niewidzialnym” na kartach których przeplatają się przeróżne uczuciach oraz emocje targające sercem ale i myślami człowieka a także pięć różnych religii: buddyzm, chrześcijaństwo, religia muzułmańska, żydowska i buddyzm zen. Są to: buddyjska baśń „Milarepa”, „Pan Ibrahim i kwiaty Koranu”, „Oskar i pani Róża”, „Dziecko Noego” i „Zapasy z życiem”  „Milarepa” to buddyjska baśń opowiadająca o Simonie, który będąc wcieleniem Svastiki, który za każdym razem śni ten sam sen. Miralepa po śmierci ojca razem z siostrą zostaje przygarnięty przez stryja, który traktuje ich jak niewolników. Pewnego dnia podczas zorganizowanego przez mężczyznę przyjęcia na które przybyła cała jego rodzina, za sprawą Milarepy dochodzi do pożaru w wyniku którego ginie wiele osób. Chłopaka dręczą wyrzuty sumienia i aby oderwać od nich myśli oddaje się medytacji i modlitwie. Rozpoczyna naukę u Marpy: zdobywa wiedzę, medytuje, jest poddawany kolejnym próbom i wyzwaniom, które mają na celu nie tylko sprawdzić jego wnętrze oraz duszę ale nauczyć życia – prawdy o życiu.

  Buddyjska baśń o wyższości uczuć i umysłu nad tym co materiale. Przebaczaniu, poszukiwaniu dobra w tym okrutnym świecie i wewnętrznej sile człowieka. Taka, która pokazuje, że znacznie łatwiej jest być złym i krzywdzić innych, niż czynić dobro i wybaczać.

„Łatwiej czynić zło niż dobro. Zło jest szybsze, nie wymaga wysiłku, ale to lep od którego nie da się tak prędko odkleić…”

Grafika wektorowa Pióra gęsie pióro, obrazy wektorowe, Pióra gęsie pióro ilustracje i kliparty

  „Pan Ibrahim i kwiaty Koranu” historia jedenastoletniego chłopca Mojżesza, który opuszczony przez matkę, wychowywany był przez ojca adwokata, stale porównującego go do brata który rzekomo został przy jego matce. Chłopcu brakuje zainteresowania ze strony ojca – jego wsparcia, czułego słowa a przede wszystkim miłości. Jest sam i sam musi nauczyć się jak funkcjonować w trudnych czasach i świecie, którego nie rozumie. Pewnego dnia chłopiec zaprzyjaźnia się ze sprzedawcą ze sklepu Ibrahimem, który opowiada mu o swoim Koranie a po śmierci jego ojca, adoptuje. Następnie zabiera w podróż do „swojego morza” – uczy czym jest miłość, przyjaźń, dorosłość, jaką rolę w życiu odgrywa sprawiedliwość, czyste serce, kultura, rodzina, religia itp.

  Opowieść o braku miłości i jej potrzebie, tym, że rodzinę nie zawsze stanowią więzy krwi i geny a serce oraz uczucia. O wierze, dobroci, nadziei, bezinteresowności i o tym, że nie liczy się status, majątek, rasa, płeć… a to co skrywamy w sercu. Pomimo iż jest bardzo smutne, pozostawia nadzieję, że ludzki los nie jest przesądzony i zawsze można go odmienić.

Grafika wektorowa Pióra gęsie pióro, obrazy wektorowe, Pióra gęsie pióro ilustracje i kliparty

  „Oskar i pani Róża” opowiadanie epistolarne w którym oprócz standardowej narracji spotykamy także listy. Opowiada o śmiertelnie chorym chłopcu, który w przeciwieństwie do swoich rodziców – dorosłych pogodził się ze swoją chorobą i tym, że umiera. Każdego dnia stara się w miarę normalnie funkcjonować i nie podoba mu się, że wszyscy traktują go jakby był delikatny i kruchy niczym diament. Jedyną osobą, która wydaje się go rozumieć jest pani Róża, z którą chłopiec zaprzyjaźnia się i nazywa „ciocią”. To dzięki niej mimo choroby przeżywa najpiękniejsze chwile a jego bliscy zapominają o troskach i bólu. Pani Róża proponuje aby Oskar zaprzyjaźnił się także z Bogiem – pisał do niego listy. I chłopiec czyni to. To pani Róża oswoiła chłopca ze śmiercią i sprawiła, że jego ostatnie dni były jakby przeżył sto dziesięć lat (chłopiec jeden dzień traktował jak dziesięć lat)

  W opowiadaniu autor przeprowadza nas przez wszystkie etapy śmierci. Pisze nie tylko o chorobie ale i dorosłości, dojrzewaniu, dorastaniu, rodzinie, przyjaźni. Wzajemnym wsparciu, zaufaniu, nadziei w przyszłość. O tym, że można pogodzić się z tym co nieuniknione a nawet zaprzyjaźnić. I nie tylko.. przepiękna i wzruszająca.

„Zapominamy, że życie jest kruche, delikatne, że nie trwa wiecznie. Zachowujemy się wszyscy, jak byśmy byli nieśmiertelni.
Codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy.”

Grafika wektorowa Pióra gęsie pióro, obrazy wektorowe, Pióra gęsie pióro ilustracje i kliparty

  „Dziecko Noego” opowieść o żydowskim chłopcu Josephie ukrywanego przez pewnego belgijskiego księdza. W okupowanej Belgii „człowiek człowiekowi wilkiem” a Żydzi do czyste zło, jednak Josephowi udaje się przeżyć i dorosnąć. Po wielu latach odnajduje rodziców i opowiada im swoją historię. Jak się okazuje ojciec Pons nie tylko ocalił życie chłopca ale odegrał znacznie ważniejszą rolę w jego życiu. Joseph jako jeden z nielicznych Żydów, którzy zostali przy życiu, mógł od teraz opowiadać o swojej kulturze aby dać możliwość istnienia jego „rasie”

  Oparta na autentycznych wydarzeniach opowieść o tym jak straszna jest wojna – jakie to piekło i zło. O różnorodności narodowej, rasizmie ale i tolerancji. wsparciu, bezinteresownej pomocy i dobroci serca. Więzi, przyjaźni, prawdzie jak również poszukiwaniu tożsamości – swojego prawdziwego ja. Taka, która może przywrócić wiarę w ludzi.

Grafika wektorowa Pióra gęsie pióro, obrazy wektorowe, Pióra gęsie pióro ilustracje i kliparty

„Zapasy z życiem” opowieść o Jun, zbuntowanym nastolatku żyjącym na ulicach Tokio, który za sprawą przechodnia będącym mistrzem sumo, mimo wątłej postawy trafia do szkoły dla sumoków (mistrz widzi w nim „grubego człowieka”). Tam chłopiec powoli zaczyna zagłębiać tajniki tej sztuki walki a dzięki swojej ciężkiej pracy i wytrwałość wkrótce zaczyna odnosić sukcesy. Szkoła i ciężka praca nie tylko odmieniły życie chłopca ale również jego wnętrze – Jun nabrał pewności siebie, odkrył w sobie siłę, inteligencję, zaczął zupełnie inaczej patrzeć na świat i dostrzegać w nim coś nowego – nieoczywistego.

Opowiadanie można nazwać analizą dorastania – wszystkim tym z czym ono się wiąże wraz z wzlotami i upadkami. Pogoni za marzeniami, poszukiwaniem własnej drogi życia – walką o nowe lepsze życie. Zdobywaniem odwagi, pewności siebie, wiary we własne możliwości oraz umiejętności, których czasem nie dostrzegamy. Próbowaniu czegoś nowego, wytrwałości i dążeniu do celu – konsekwencji w działaniu. Wystarczy tylko  zawalczyć. 

„- (…) Celem nie jest koniec drogi, tylko posuwanie się naprzód.
– Właśnie nie chcę triumfować, chcę żyć.
– Jasne. Życie nie jest ani grą, ani meczem, bo gdyby tak było, byliby tacy, co wygrali.”

Grafika wektorowa Pióra gęsie pióro, obrazy wektorowe, Pióra gęsie pióro ilustracje i kliparty

  Wszystkie historie poruszają temat religii oraz wierzeń, jednak Schmitt nie skupia się na dokładnym opisie i analizie – tym aby nakłonić do przejścia na daną kulturę a duchowości i filozofii danych religii. Jak są postrzegane, widziane, odczuwane i jaką rolę odgrywają w życiu człowieka a także w jego życiu. Nie jest to dekalog każdej z nich – surowe zasady, wymogi, zaostrzenia a to jak wiara wpływa na ludzkie losy, jak zmienia samego człowieka. I o ile sama filozofia jest trudna, tak tutaj za sprawą tego, że oprócz „Milarepy” wszystkie historie widziane są oczami dziecka (dziecko jest narratorem), chyba łatwiej przejść przez te wszystkie trudne – życiowe tematy. Każde z nich jest inne – pochodzi z innego kraju, kultury, doświadczyło innych okrucieństw i z maga się z zupełnie odmiennym problemem. Każde ma za sobą inne doświadczenia życiowe, co innego go spotyka, inaczej widzi świat i inne wyciąga wnioski. W swoich spostrzeżeniach i myślach jest zupełnie szczere – nie mota i nie oszukuje a mówi jak według niego jest, jak postrzega życie i rzeczywistość. Jest w tym prawdziwe.

  Jak przystało na zbiór opowiadań jedne podobały mi się bardziej, inne mniej lub w ogóle. Moim numerem jeden zdecydowanie jest „Oskar i pani Róża”, które za każdym razem kiedy jest czytane, nadal robi wrażenie i porusza struny serca, chociaż odbiór jest nieco inny. Drugim tekstem, które również może poruszyć i skłonić do głębszych refleksji jest Pan Ibrahim i kwiaty Koranuo braku miłości i jej potrzebie, tym, że rodzinę nie stanowią więzy krwi a serce. Bardzo smutne ale i pozostawiające nadzieję na lepsze jutro., z kolei „Dziecko Noego” przedstawia smutne losy dzieci żydowskich. Dwa ostatnie: Zapasy z życiem” to opowiadanie z wyraźnym dydaktyzmem (chyba w szczególności dla młodzieży), które mimo wszystko może pokrzepić – oceniam je jako średniak – nic nadzwyczajnego i nie zapadło mi w pamięci, z kolei „Milarepa” okazała zbyt… filozoficzna, nudna, nieciekawa, żeby nie powiedzieć „trudna” – zdecydowanie nie dla mnie i wątpię bym do niego powróciła. I o ile te pierwsze jeszcze jako tako, to buddyjska baśń w ogóle nie przypadła do gustu, być może dlatego, że to zupełnie nie nasz rodzimy klimat, kultura i tradycja. Buddyzm nie idzie ze mną w parze i w przyszłości nie zamierzam zagłębiać jego tajników.

   „Księga o niewidzialnym” to zbiór różnych – filozoficznych opowiadań, których akcja rozgrywa się w innych zakątkach świata a bohaterami są dzieci. Każde z nich przedstawia inną, niezależną historie i porusza inne życiowe dylematy oraz problemy. To co je łączy je wątek wiary i jej siła, próba odnalezienia siebie i właściwej ścieżki życia a także wiara we własne możliwości. Mogą skłonić do refleksji – być może również przypomnieć o cennych wartościach, które są bardzo często zapominane. Wszystko przedstawione dość naturalnie, w sposób niewymuszony i wynikające z fabuły. 

Tytuł: Księga o Niewidzialnym | Autor: Éric-Emmanuel Schmitt | Cykl: O niewidzialnym | Tłumacz: Barbara Grzegorzewska, Łukasz Müller, Agata Sylwestrzak-Wszelaki | Wydawnictwo: Znak Literanova | Okładka: twarda | Stron:  | Gatunek: Literatura piękna

Pióro Pióro - Stockowe grafiki wektorowe i więcej obrazów Atrament - iStock

unspash