Książki

„Nocne opowieści” Kitty Crowther | Wydawnictwo Dwie Siostry

  Słońce schyliło się ku zachodowi. Ptaki powoli milkną i tylko gdzie nie gdzie słychać ich sporadyczny świergot. Powietrze staje się cięższe, chłodniejsze, jednak nie jest jeszcze całkiem zimno – wszakże przyszła już wiosna i dnia a także wieczory stają się coraz cieplejsze. Czerwień niczym ogień zalała niebo, krwiste słońce postanowiło zakończyć swoją podróż – odpocząć by w odpowiednim czasie przyjść ponownie. Ciemniej, coraz ciemniej aż w końcu mrok… Jedni się go boją, bo niesie ze sobą tajemnice, niepewność, z kolei inni zachwycają się jego pięknem, urokiem, czarem – fascynuje ich ta tajemnica, ciekawi to co niepewne, niejasne…. tajemnicze ale i fascynujące.  Nocne opowieści  W pokoju widać tylko światło świec a właściwie jednej latarenki, którą dostałam na Mikołajki od Mamy. Blask lampek, które umieściłam w środku przyciąga mnie do siebie niczym ćmę – ten klimat, urok, magia, czar… za oknem słyszę muzykę, którą wygrywają świerszcze, czasem gdzieś żaba zarechocze, wróbelek zaświergocze… W kuchni rodzice rozmawiają na spokojnie, żartują, śmieją się. Czuje spokój ale i radość – szczęście z danej chwili, ułamka sekundy, tu i teraz. Z tego co mam bo mam przecież tak wiele. Podchodzę do komody, biorę w dłonie książkę, otwieram i zanurzam się w jej wnętrzu – korzystam z zaproszenia, które wysyłała tak ochoczo i czule. Przechodzę przez trzy bramy do trzech niezwykłych światów – światów opowieści.

„– Mamo, opowiedz mi trzy bajki – poprosił Niedźwiadek.
– Aż trzy?! – zdziwiła się Niedźwiadkowa Mama.
– Proszę, proszę, proszę! Poprosiłem trzy razy.

I Niedźwiadkowa Mama opowiada.
O strażniczce nocy, która co wieczór uderza w gong.
O Zorze, dziewczynce z mieczem, i Jacko Mollo, który spał do góry nogami.
O Nobo, małym stworzeniu w wielkim płaszczu, które odnalazło swój sen na dnie morza.”

  Za pierwszą bramą czeka na mnie starsza kobieta, która idzie przez las. W rękach trzyma gong i pilnuje, aby wszyscy leśni mieszkańcy poszli spać. Niektóre zwierzęta grzecznie układają się do snu, inne prawie lub już śpią, jednak zawsze jest kilka takich którym w nie w głowie nocne chrapanie – one dopiero zaczynają swoje szarże i wojowanie. Pewna ryba postanowiła zrobić skok w bok, mały słodki gronostaj jeszcze nie czuje zmęczenia, kolejne… a nie tego już nie powiem… Kobieta spaceruje po lesie i delikatnie bije w dzwon oznajmiając, że czas już spać, potem sama chce położyć się spać. Jednak wtedy….https://natuli.pl/userdata/public/gfx/35572/phpThumb_generated_thumbnailjpg-2.jpg  Za drugimi drzwiami mała dziewczynka Zora (trochę większa od owocu jeżyny), wybiera się do lasu w poszukiwaniu najsmaczniejszych jeżyn. Niestety zafascynowana tym co widzi zbacza ze ścieżki i gubi drogę. Cały świat, który ją otacza sprawia wrażenie takiego „innego” – „dziwnego”. Dziwne kształty, proporcje, przedmioty… przeogromne jeżyny, jeszcze większe drzewa a innym razem takie malutkie. Świat niczym z krzywego zwierciadła, niczym z lustra… Jest też uprzejmy nietoperz u którego dziewczynka spędza noc.
Jednak czy wróci do domu?
A rano? Rano słyszy czyjś głos… wołanie…https://natuli.pl/userdata/public/gfx/35573/phpThumb_generated_thumbnailjpg-3.jpg  Podchodzę do trzeciej bramy, otwieram ją a tam czeka na mnie człowiek w długim płaszczu imieniem Nobo. Nobo nigdy nie zdejmuje swojego płaszcza i ma problem – nie może spać, ponieważ stracił swój sen – postanawia go odnaleźć. Udaje się nad jezioro, gdzie czeka na niego przyjaciel – wydra Otto. To co wydarzyło się potem nie mieści się w głowie ale i przynosi tyle ciepła w sercu…  Po przejściu przez każdą bramę i przed przejściem przez kolejną czekały na mnie pytania – te w głośnie ale i w mojej głowie. Pytania na które należało udzielić odpowiedzi ale i które tworzyły pewną więź.. po pokonaniu ostatnich wrót Mama niedźwiedź zakończyła swoje opowieści – moja wędrówka również dobiegła końca. Czas odpocząć, iść spać… utulić się do snu. To już ten czas – czas na relaks, czas na kołysankę mimo iż głowa jeszcze jest pełna pomysłów. Czas odpocząć, zamknąć oczy ale i wcześnie pomarzyć… bo przecież rodzina i przyjaciele są w życiu najważniejsi. W końcu usypiam, usypia i Niedźwiadek a bohaterowie opowieści odwiedzają go w jego snach.

Barwne, tajemnicze i kojące….

Tytuł Nocne opowieści | Tytuł oryginału: Petities histories de nuits |  Autor: Kitty Crowther | Tłumaczenie: Jadwiga Jędryas | Wydawnictwo Dwie Siostry | Okładka: twarda | Stron: 76

Linia na bloga

Teraz nieco mniej filozoficznie i refleksyjnie…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA  Kitty Crowther laureatka nagrody Astrid Lindgren Memorial Kitty Crowther zainspirowana koszmarem, który przyśnił się jej przyjacielowi stworzyła różowy, wydawać by się mogło nieco z krzywego zwierciadła, skrzywiony a nawet psychodeliczny – jednocześnie jest on taki miękki, ciepły i pudrowy… dokładnie jak ze sennych marzeń, jak ze snu…. Jej historia w której wpleciono trzy inne opowieści miała pomóc dzieciom w oswojeniu się z ciemnością, snem jak również zasypianiu.
Każda historia odnosi się właśnie do snu, do tego jaki on jest (bo przecież sny są rożne) a jaki może być – do snu ale i bezpieczeństwa, którego poczucie jest bardzo ważne. Ponadto pokazują, że każdą słabość można zamienić w atut – wszystko zależy od punktu patrzenia, myślenia a także sytuacji.

  Narracja jest dość lekka i przyjemna, język prosty jak również dostosowany do wieku młodszego odbiorcy, natomiast w słowach ukryto pewne-cenne rady oraz wskazówki.
Zresztą nie tylko w słowach… podobnie w obrazach, które pełne bardziej lub mniej widocznych elementów oraz symboli, uzupełniają całość (sam odcień ilustracji – ten róż, skojarzył mi się z niebem, kiedy słońce chyli się ku zachodowi – idzie spać, tak jak spać idzie tytułowy niedźwiadek).stories of the night interior5 kitty crowther  To historie o nocy, śnie, tym co wyłania się z ciemności, wyobraźni a także tym jak potrafi płatać figle a ludzki wzrok być zawodnym. Można tutaj doszukać się również delikatnie filozoficznego spojrzenia na świat, co według mnie nie tylko wypada dobrze ale uatrakcyjnia lekturę. Po każdej opowieści ponownie wracamy do pokoju małego Niedźwiadka, gdzie ten zadaje mamie pytania odnoszące się do treści poznanej historii – Mama Niedźwiedź odpowiada, tłumaczy, wyjaśnia. Widzimy jak silna i piękna łączy ich więź, jak silne uczucie – miłość. To także możne tworzyć więź między czytelnikami – rodzicami a ich dziećmi jak również stanowić punkt wyjścia do rozmów.stories of the night interior  Sugerowany wiek czytelnika do którego kierowana jest książka to 5 lat, jednak według mnie nim rodzice przeczytają i pokażą ją swoim pociechom, powinni przeczytać ją samodzielnie – przemyśleć i ocenić. Mimo iż różowa książka wydaje się być słodka i lukrowa, aż tyle tego lukru wcale tam nie jest. Owszem książka posiada swój urok i niesie ze sobą cenne wartości, jednak dla niektórych maluchów zarówno opowieści jak i ilustracje mogą wydać się „dziwne” a nawet nieco „straszne” – takie creepy… Coś jak z Muminkami, które jedne dzieci lubią a inne się ich boją. Wszystko zależy od wrażliwości dziecka, tego co i ile rozumie ale i jego upodobań. To takie współczesne i „inne” bajki od tego co my dorośli znamy z dzieciństwa, co nie oznacza, że są złe.

Nie!

  Jak już wspomniałam książeczka ma ukryte przesłanie i to jest ważne. Nie tylko oswaja ze snem, ale również pokazuje, że wady nie muszą być wadami – punkt widzenia zależy od punktu patrzenia. Pamiętajmy również, że znane bajki klasyków jak Andersen, Bracia Grimm, Peraulta i innych również budzą przeróżne emocje, odczucia a także przemyślenia – jednym podobają się a innym niekoniecznie. Tym samym jak najbardziej warto dać im szansę – sięgnąć i przeczytać. W moich oczach to opowieści pełne magii i niepowtarzalnego nastroju, który jednak nie każdy polubi 🙂

ilustracje pochodzą z tej strony dostępne są też TUTAJ

Linia na blogaJakie jest Wasze zdanie? Co sądzicie o najnowszej książce wydawnictwa Dwie Siostry „Nocne Opowieści”?
Dwie Siostry wydało dwie inne książki autorki kierowane do najmłodszych czytelników: „Poka i Mina. Piłka nożna” a także „Poka i Mina” W muzeum”

Zapraszam i zachęcam do dyskusji 🙂

262 myśli na temat “„Nocne opowieści” Kitty Crowther | Wydawnictwo Dwie Siostry

  1. W końcu znalazłam mocny horror, po którym nie będę mogła spać połączony z trudnym wątkiem miłosnym (rybka robi skok w bok), uzależnioną dziewczynką (dziwny las taa) i mordercą w płaczu hehe 😀

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s