Świat gier

Towarzyska gra karciana blefu – „Maskarada”, wydawnictwo Rebel

Witajcie
Dzisiaj chciałabym pokazać Wam grę karcianą, którą polski producent opisuje jako grę blefu. I coś w tym jest bowiem aby dobrze ją rozegrać trzeba potrafić kantować przy jednoczesnym zachowaniu „pokerowej twarzy”. Chociaż i z tym kantowaniem będzie różnie. Według mnie liczy się tutaj również i szczęście, ponieważ w rozgrywce jest sporo chaosu i losowości a gracz tak na prawdę nie może być w 100% pewien tego co posiada.
Jesteście ciekawi? Jeśli tak zapraszam do lektury :)

~ Informacje ~
Nazwa: Maskarada
Liczba graczy: 2-13
Wiek graczy: od 10 lat
Czas trwania jednej rozgrywki: ok. 20 minut
Wydawca: Rebel
Cena:
80 zł (wg ceneo od 51 zł)

~ Zawartość pudełka ~
12 kart postaci
1 pusta karta postaci
1 plansza Sądu
złote monety (na sumę 196)
5 kart pomoc
14 znaczników postaci, włączając jeden pusty

~ Wygląd ~
Pudełko w którym umieszczono grę jest niewielkie i poręczne, dzięki czemu nie zajmie zbyt wiele miejsca w podróżnej torbie.
Oprawa graficzna gry może (choć nie musi) przyciągnąć wzrok przede wszystkim bogactwem szczegółów. Niestety papier z których zostały wykonane karty jest cienki i giętki, przez co nie wydają się one zbyt trwałe. W tym przypadku konieczne jest ich zakoszulkowanie.

UWAGA
Istnieją wersje gry w których karty postaci są w języku angielskim. Mają one ogromne znaczenie i mogą wprowadzać dyskomfort wśród graczy, którzy nie są obeznani w języku angielskim. Dyskomfort znika, kiedy gracze opanują występujące w grze postaci.

~ Cel gry ~
Maskarada to towarzyska gra karciana od 2 do 13 graczy. Jest to gra blefu w której znaczenie mają nie tylko spostrzegawczość i pamięć ale również umiejętność wciskania kitu innym graczom z jednoczesnym zachowaniem pokerowej twarzy.
W trakcie trwania rozgrywki każdy z graczy posiada jedną zakrytą kartę postaci, jednak w trakcie jej trwania uczestnicy wymieniają się kartami.
Celem gry zdobycie 13 monet poprzez sprytne wykorzystanie umiejętności postaci na karcie, którą posiadamy. Jeśli któryś z graczy zbankrutuje, gra kończy się natychmiast, a zwycięzcą zostaje najbogatszy z graczy.

~ Przygotowanie do gry ~
Każdy z graczy otrzymuje kartę postaci, która leży przed nim odkryta (wizerunkiem do góry) oraz 6 monet. Pozostałe monety umieszczamy pośrodku stołu – to jest bank, natomiast plansze sądu obok.
Podczas trwania rozgrywki przez jakiś czas karty postaci są widoczne dla wszystkich graczy. Wszyscy mogą się im przyjrzeć, zapamiętać ich rozkład a także spróbować obmyślić strategię gry. Gdy wszyscy są gotowi zakrywamy karty i rozpoczynamy rozgrywkę.

~ Przebieg gry ~~
Pierwsze cztery kolejki pełnią funkcję przygotowawczych, których celem jest zasianie chaosu. Gracze podczas nich mogą dokonać podmiany: bierzemy swoją kartę oraz kartę któregoś z przeciwników a następnie tak aby nikt inny nie widział (pod stołem) zamieniamy je (lub tylko blefujemy, że je zamieniamy a w rzeczywistości tego nie robimy) i ponownie kładziemy na stole. W tym momencie pozostali gracze zaczynają zastanawiać się kto ma jaką kartę i czy rzeczywiście doszło do zamiany

Następnie gracze mają do wyboru trzy akcje:
1. Potencjalna zamiana kart – opisana powyżej
2. Spojrzenie na swoją kartę – w sekrecie, tak aby nikt nie widział spoglądamy na swoją kartę, by dowiedzieć się jaką postacią aktualnie jesteśmy. Tej informacji nie ujawniamy pozostałym graczom.
3. Ogłoszenie swojej tożsamości – mówimy głośno kim jesteśmy (np. Jestem Królem!), a następnie korzystamy z cechy danej postaci.

W przypadku tej ostatniej nigdy nie mamy pewności kim tak naprawdę jesteśmy. Pozostali gracze mogą zakwestionować oświadczenie danego gracza i ogłosić, że oni również posiadają tę samą kartę. Wówczas wszyscy protestujący muszą odsłonić swoje karty i ujawnić postaci. Ci którzy mieli rację wykorzystują umiejętności swojej postaci, natomiast blefujący płaca karę w wysokości jednej monety do sadu.

Gra kończy się w momencie, gdy jeden z graczy zdobędzie 13 monet (10 jeśli uda mu się zagrać w dobrym momencie akcje oszusta) lub któryś z zawodników zbankrutuje (wtedy wygrywa najbogatszy). Możliwe są również remisy.

~ Umiejętności przykładowych postaci ~
Król otrzymuje z baku 3 monety
Królowa otrzymuje z banku 2 monety
Błazen otrzymuje 1 monetę z banku i dokonuje potencjalnej zamiany dwóch kart należących do dwóch innych graczy, pod stołem, bez patrzenia na ich treść
Sędzia zabiera wszystkie monety (grzywny) znajdujące się w danej
chwili na planszy Sądu
Wiedźma może wymienić całą swoją pieniężną fortunę na fortunę
wybranego gracza.

~ Podsumowanie ~
Nim przejdę do właściwego podsumowania, kilka zastrzeżeń odnośnie wydania gry.
I Grafika może wpaść w oko ale jakość wykonania kart pozostawia wiele do życzenia. Papier jest cienki i podatny na zagięcia. Nie ma co ukrywać – jest kiepski, dlatego karty najlepiej umieścić w specjalnych koszulkach aby w ten sposób je zabezpieczyć.
II Cena… Sugerowana cena detaliczna to prawie 80zł – za tekturowe pudełko, 14 wiadomo jakich kart, plansze, kilka złotych monet, instrukcję i kartę postaci. W sklepach tę grę bez kosztów wysyłki można kupić już od 50zł ale według mnie to i tak trochę wygórowana cena. 

Maskarada to bardzo szybka w rozgrywce gra karciana, która nie tylko wymaga umiejętności blefu a także zachowania pokerowej twarzy ale również dobrej pamięci. Nie zapamiętasz to tracisz akcję lub jedną a czasem nawet kilka monet.
Jednocześnie jest źródłem pomyłek (tak na prawdę nigdy nie mamy 100% pewności jaką postacią jesteśmy i jaką postacią pozostali gracze)) a co z tym idzie może przynieść sporo śmiechu.
Może ale nie musi. Tak na prawdę wszystko zależy od graczy, ich nastawienia i tego czego oczekują od tej gry.

 Nie grałam w pełnym składzie (moja rodzina nie jest tak duża), tylko w 3-4 osoby i mamy co do gry mieszane uczucia – wyszło tak średnio na jeża. Nie było nudno, ale też niczego nam nie urwało. W naszym przypadku gra jak na towarzyską i imprezową dostarczała zbyt mało emocji – po jakimś czasie stała się monotonna. Według nas jest dobra na 1-2 partyjki i to przy większej liczbie osób – potem zamiast bawić może irytować, chociaż nie musi. Tak na prawdę wszystko zależy od naszego nastawienia i graczy.
Jakby nie było to pierwsza rozgrywka jest najprzyjemniejsza a potem jest różnie. Jednak to nie zmienia faktu, że będziemy do niej wracać – jako taki wstęp przed bardziej „angażującymi” grami 🙂

A jeśli chodzi o cenę, to według mnie jest wygórowana. 80zł a nawet 50zł za karty (fakt z ładną grafiką ale nie najlepszej jakości), planszę i kilka monet nie powinny aż tak podnieść ją w górę. Według mnie to jednak za dużo. Jednak prawda jest taka, że nie jestem obeznana w cenach planszówek. Może po prostu nie znam się i jestem w błędzie?

 Plusy:
♦ proste zasady
♦ szybka i dynamiczna rozgrywka
♦ opiera się na mechanice blefu – gracze nie mają pewności co do posiadanej karty
♦ wymaga koncentracji i dobrej pamięci – jednocześnie ją ćwiczy
♦ ciągłe pomyłki mogą wywołać salwę śmiechu
♦ możliwość grania w bardzo dużą ilość osób (nawet 13)

Minusy:
♦
wysoka cena (z pudełka 80zł – w księgarniach już od 51zł)

♦ jakość wykonania kart
♦ dostarcza mało emocji przy grze w 2-3 osoby (lepiej sprawdza się przy większej liczbie graczy)
♦ w naszym przypadku za mało emocji jak na grę towarzyską
♦ może (ale nie musi) dość szybko się znudzić (zależy od graczy)

Ocena: 4/6
http://mamajanka.blogspot.com/2016/02/grajmy.html

zdjęcie III  II  IV 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s