Świat gier

Kreatywna gra dla całej rodziny i znajomych | Kalambury BIG, wyd. Alexander

  Grę kalambury zna chyba każdy. Gra towarzyska, często drużynowa, polegająca na odgadywaniu haseł rysowanych lub przedstawianych gestami i mimiką przez jednego z graczy. Być może niektórzy z Was już grali w tę grę – sami wymyślali hasła, polecenia itp. Ale jest też wersja pudełkowa, która może to ułatwić.

~ Informacje ~
Nazwa: Kalambury BIG
Liczba graczy:
Wiek graczy: od lat 7
Czas trwania jednej rozgrywki:
Wydawca: Alexander
Cena:
45,50 zł (wg ceneo od 28 zł)

~ Zawartość pudełka ~
163 dwustronne karty „haseł”
2 karty „kategoria” (powiedzenie/tytuł, osoba/zwierzę,  czynność,  przedmiot)
plansza
4 pionki do gry
kostka do gry
80 żetonów
4 notesy
długopis
klepsydra
instrukcja

~ Przygotowania do gry ~
Kalambury to gra drużynowa, dlatego gracze dzielą się na drużyny w której liczba osób jest taka sama lub zbliżona – minimalnie dwie osoby. Wszystkich drużyn może być maksymalnie cztery.
Po uzgodnieniu składu drużyn na środku stołu rozkładamy planszę.
Dwie karty kategorii haseł układamy obok planszy w widocznym dla wszystkich miejscu.
Obok układamy również jedną potasowaną talię kart haseł. Pozostałe talie zostają w pudełku – będą użyte,  kiedy  zostanie  wykorzystana pierwsza talia.
W pobliżu ustawiamy również klepsydrę, ustalając czas na prezentację hasła (jedno, czy więcej przesypań piasku).
Na końcu każda drużyna otrzymuje notes.

~ Cel gry ~
Celem  gry  jest  odgadnięcie  przez drużynę jak największej liczby haseł pokazywanych przez jej przedstawiciela, zwanego dyżurnym.

~ Jak grać ~
 Rozgrywkę od  pola  startu rozpoczyna  drużyna,  która  wyrzuci  kostką  największą  liczbę oczek. W każdej kolejce jeden gracz – dyżurny (za każdym razem inny) rzuca kostką po czym przesuwa pionek  swojej drużyny w kierunku wskazanym strzałką o tyle pól, ile oczek wskazała kostka. Następnie bierze ze stosu pierwszą z góry kartę i w myślach odczytuje hasło z pola o takim samym kolorze jak kolor pola planszy, na którym stanął pionek.
 UWAGA
 Ważne aby trzymać kartę w taki sposób aby hasło było niewidoczne dla pozostałych graczy.
Po odczytaniu hasła gracz odkłada kartę obok siebie, zakrywając hasło.

  Wówczas gracz z drużyny przeciwnej uruchamia klepsydrę. Dyżurny musi w czasie przez nią wyznaczonym (wcześnie ustalonym przez graczy) przedstawiać odczytane hasło.
 Sposób przedstawiania zależy od symbolu jaki  znajduje  się  na  polu na  którym  stanął  pionek. Można to wykonać za pomocą gestykulacji lub rysunku długopisem w notesie.

Zabronione jest pisanie, używanie wyrazów i wydawanie innych dźwięków podpowiadających hasło. Jednocześnie podczas zgadywania należy naprowadzać swoją drużynę na co można zrobić tylko i wyłącznie potakując lub zaprzeczając głową.

 Dla ułatwienia przed rozpoczęciem rozgrywki drużyny mogą ustalić, że dyżurny będzie mógł pokazać ile słów liczy hasło,  czy (na bazie wiadomym wszystkim znaków) np. do jakiej kategorii należy hasło. Jednak może zrobić to tylko i wyłącznie przy pomocy gestykulacji lub rysunków.

  W tym samym czasie członkowie jego drużyny starają się odgadnąć przedstawiane hasło. Jeśli im się to uda, otrzymują jeden punkt – żeton. Następną kolejkę rozpoczyna następna drużyna (kolejność drużyn jest zgodna z ruchem wskazówek  zegara). Jeżeli nie odgadną hasła, to nic nie zdobywają i tracą kolejkę na korzyść następnej drużyny.

 Plansza pełni jeszcze dodatkową funkcję. Po każdorazowym okrążeniu toru i minięciu pola startu drużyna zdobywa  dodatkowo 1  żeton, pod  warunkiem, że natychmiast się po niego zgłosi. Jeżeli zapomni to szanse na zdobycie dodatkowego punktu za pokonanie toru będzie miała dopiero po ponownym jego okrążeniu.

  Grę zwycięża drużyna, która zdobędzie największą ilość punktów.

~ Uwagi odnośnie odgadywania haseł ~
Odgadywane hasła nie muszą brzmieć dokładnie tak samo, jak hasła na kartach (z  wyjątkiem tytułów). Jednak powinny być
na tyle precyzyjne by ich sens był zgodny z treścią odczytanego hasła

„Adam Małysz”= „Małysz” ale NIE „skoczek narciarski” 
„grać na gitarze” = „granie na gitarze” ale NIE po prostu „grać ”

~ Posumowanie ~
 Kalambury to przyjemna gra rodzinno-towarzyska przy której w miłej i ciepłej atmosferze można spędzić czas. Nie tylko dostarczy rozrywki ale również nie raz rozśmieszy być może do łez. Po przez zabawę i integracje rozwija – pobudza myślenie i rozwija wyobraźnię, bo tę ostatnią należy posiadać aby przedstawiać różne hasła. A do tego w jakimś sensie jest formą sportu i to nie tylko dla mózgu – ciałem również należy się pogimnastykować… powyginać w różne strony itp :)

Plusy:
♦ proste zasady
♦ gra jest kreatywna, pobudza szare komórki a także ciało do pracy
♦ integracja
♦ w odpowiednim towarzystwie dobra zabawa
♦ gra bez limitu wiekowego

Minusy:
♦ po jakimś czasie może się znudzić

Ocena: 4,5/6

http://mamajanka.blogspot.com/2016/02/grajmy.html

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s